نور مانيتور همهء اتاق رو فرا گرفته از پشت ميز پا ميشم به سمت بالكن ميرم, ساعت حدود 4 صبحه

به ندرت صداي بوق ماشين ها مياد, همه جا ساكته

روي لبهء بالكن مي نشينم و پاهامو بيرون مياندازم

نسيم خنكي ميوزه, احساس دلتنگي بهم دست داده

امشب دوست دارم در يه مدت زمان مشخص و ترجيحا كوتاه تمام خاطراتم

-از دوران كودكي تا به حال- رو مرور كنم

دستمو به لبهء تراس ميگذارم و بدنمو هل ميدم به جلو

و از طبقهء 118 ام به پايين سقوط مي كنم

اگر از مقاومت هوا صرفنظر كنيم

من كلا ۸.۵ ثانيه وقت دارم تا همشونو دوباره مرور كنم

بهتره از مقاومت هوا صرف نظر نکنم!!:

height of My Apartment = 3 Meters  (1)           Total Floors = 118  (2) 

Total Height = 3 x 118 = 354 Meters

V²-V₀² = 2 x g x (S₂ - S₁) => V² = 2 x 9.8 x (354) => V = 83,297

V = a x t + V₀ => t = 83,297/9.8 => t = 8,5

The window Is Wide Open And Wind Is Blowing

The Curtains Are Floating In The Air And My Monitor is lighting my Dark Room

I Leave My table and I Go To Balcony, Its about 4 O'clock in the Morning

You Hardly can Hear car's Horns, Everything is Silent

I Sit on the edge of the balcony

A cold Breeze is blowing and, I Feel Like Desolation

I'd Like to review all my Memories Since I was a Child till now

I Put my Hands on the Edge of The balcony and Push Myself forward

And I fall From the 118th Floor Of The Skyscraper

If we Just Avoid The Air Reaction We can Say That I've got only 8,5 Seconds to do it,